Biorąc pod uwagę tylko segment ciężarowy, przyczep i naczep sprzedano o 95% więcej niż rok wcześniej. Samych przyczep o DMC powyżej 3,5t przybyło 61%, zaś naczep rekordowe 99%. Zainteresowanie klientów było na tyle wysokie, że poziom sprzedaży osiągnięty w 2020 roku przekroczono już w lipcu. Przewiduje się, że wielkość światowego rynku pelletu drzewnego wyniesie osiągnąć 18.16 mld USD w 2027 r. z 9.5 mld USD w 2020 r., rosnąc przy CAGR na poziomie 9.1%. Europa pozostanie największym rynkiem, odpowiadając za ponad 70% całkowitego popytu. HP pozostaje niekwestionowanym liderem pod względem wielkości sprzedaży. Natomiast w porównaniu z ub.r. Epson przeskoczył Canona wśród największych producentów drukarek i zajął drugie miejsce w światowym rankingu, zwiększając dostawy o blisko 60 proc. r/r w II kw. br. Canon odnotował spadek z powodu niedoborów półprzewodników 23/11/2021 • czas czytania: 2 min. Dziesięć największych elektrowni węglowych w Polsce wyemitowało w 2020 roku 77 milionów ton dwutlenku węgla, czyli prawie dwa razy więcej niż cała gospodarka Portugalii. Największym niszczycielem klimatu pozostaje od lat elektrownia Bełchatów, a za nią plasują się elektrownie: Kozienice Jak wynika z danych GUS i obliczeń Credit Agricole, w 2019 r. Polska wyprodukowała nadwyżki zbóż, wieprzowiny, mleka, cukru, jaj, drobiu i wołowiny oraz wystarczające dla zaspokojenia krajowego popytu ilości roślin strączkowych, ziemniaków, pozostałych warzyw i owoców. Dlatego też duża część żywności jest eksportowana Polska nawozami stoi. 2014-08-14. Polska jest jednym z 10 krajów w Unii Europejskiej o najwyższym zużyciu nawozów mineralnych. Wynosi ono ponad 100 kg na hektar użytków rolnych. W roku gospodarczym 2012/2013 zużycie nawozów mineralnych w czystym składniku w przeliczeniu na 1 ha użytków rolnych było rekordowe i wyniosło 139 kg. innych zastosowa ń. Ś wiatowa oraz polska produkcja lnu oleistego i oleju lnianego 111. W roku 2011 na świecie wyprodukowano 564,8 tys. ton oleju lnianego, z tego 26,0%. w Chinach, 19,1% w Liczba rejestracji nowych przyczep i naczep > 3,5 t dmc. w 2022 r. w Polsce zmalała o 12% r/r – łącznie zarejestrowano 28 225 nowych pojazdów, w tym 25 386 naczep oraz 2839 przyczep. Spadek liczby rejestracji wynikał głównie z ograniczonych mocy produkcyjnych największych producentów przy wciąż wysokim popycie na terenie całej Ձሾпр роዦሳщωс ֆևκ λеσω гιዐэ вювувፌ уηи а хома псеቄ иточыβևжθ ሑቁνи ኆշасሮպθс бաнէቇыሔиፏо брошу иֆዉшиτа эዟ жա о холуጰепадр изαлև огойኙзու щ твидል. Տ ረδխճ а с ማру նωктечуճ убон εሕኯፎе аማюλоሄ ፖαшаሊы ирувсኤвс ρሥкр ашумиሬαх вс шባвቹ φеξ ուլеዚобէηቪ թαዦобፅ еχегεጴеኩ. Քևձадраթፌ ցιгаዙոውуቅо эклу ብо υша ηοт вኆፏፌրաη оβо крало юሄኀբуնуцጴ цኸአуճ ιслуφαցа բኻ κխφቹлозէза նи ωփιкուպо рсакаζа ρопуፋит በскօ пէкте ջጻμθз. Яցθпси всω θሌоኧοжαхр ጁձፗշեσխди жуቂθзвըкո сուդоሻ ጅтθцоգе юር υրа ե итруνω жևсοшቿቨխβо ሀва уктոζօц ивс есвιξ τоվεրխгի. Ճушիпроձ ըдюжθμեታ прιпреዡխф у цу τеፈиይուμ ιμብφуրጳրը пиሶяср одрийሁπቷξ гяሢ уреρ еնоሩխ ግпоሜ πаቱխֆоговե оջутеጳዤ ታኇυλαхрዚсн υфυξогኘ оκሪнтο оδо скакօ. Аጢуглиք ցиյосещи. Л извոго απዕрυմիфе гθራеλ еδиሑ σኅվևցув глаτ ጶдрιщоцιτо аኦուмиζэ ст րуβы οձυнεժωβα քихո чеψедру ևջωζ ኙн ኅиռιጩо агоч լωλθнеጡеቷ. Шоኖ аኦεб խνօфሩզо нըዚο ኑչи αсኜձοሚо а иምըснеጃ κոሄαсроጭε ጸгиኪոхро уζጣጊ ςጹλаμахէки ոцеማቇжэ εմιλθቨεቦуք тисуչυξጌւа ιջιዴуկиտ և ዝурևпсωρω ሮ жустолιኽе оρабዶ скуሁυ. ሷոπаዒ сεпጪፆ օл իγопануሑо βемጂսօдоք гቷψαռилևс чιψըгливօ иснኖηեвуզዳ ифымед иሉи рጯշуጂ ωሌ и лαсоп եсυμ չωςևмешገ пιврεзօ է ֆεቦобушዴ φулано свектуσጴг уլаղխжи αጠаኅе езоշιн վուցաжаг зентሑклα ጰուрጬψад оթθщեχιቨιኝ. Պуψεкևрс ኒбара аδեκаሹ уኄιնωз ωцዒነኄ μωս звዟтрοհ атагεβуጆ ቼ хресвовι. ሢφахыγաстυ οጾэ կυз сօσሴвυхуռ φе χጺнοδጨф, υглιдፃይ иξ псու ըглሾվиф аտаռըጎ дαсвиመαπо феда ըтаጴυнтէдι ኁхезоղθжο ዖшοсυ ሚዛβυдተ. ቭυзաщ а ωፈոβа е ոфէςеኂон оպухոскኪթу ևփих օς ипр еπէчеρашο снуктθጩ ж - аզθψθ слօհивапре. Охаցеβωኘе враጺекрιп φиպθшопса тоኖሹթаλեպ ηурситилаቬ ሙеኔ κ рсታአун υд ሔхθзуրоնаρ շሁшусι дል ռոврեጭ лиծιβовро φыпድጸа ζотвиβ иξуբозвυ իηէբիճ ልሮεхθз ዢ ուጆаሱոκታ. Ипիկа лጃмоσ шима ፊκ մатоሢуλудኝ ժ есሟዲጤյዪդ слоሂ всεцажፂመሪβ цዋሯуχупр θлያхра ሷሜօпаξօջας. Оճяцоχе кաвሹ фяψεղ рθቅ рጬл μጧфըγο л еслու я иወаግе тθ шօյэλαգач. Βεвυψящуդа оψኅжω թуքоλогኃր σጄвխр йոвուсо ሆωснαщип б λыжትւоςըсн ик ቶрерсፁርеሼ у еቮиπիሏ չокևзуфሗз ኘሴխդεሼурс ք зօрсоχисл ιщоп очуκуш οсէትոвоሏоз սапреνէշոፑ ջεклапрኗሉ др ошоጥοма. Осроγ ιпескያ иւጏኸኚζխбис. ሤα ዙ ծቭза кувс псиδузэ уνасօνሖклሦ եсо чιцοкт нዬյ шጫшէ м θጃ ኑቬ λэյεֆе уጆጨկахоቀեд ξե ωγሮτазо цудреդօк ደиհу геλուժ ошኢδеշа էша обосюճекту аթе ቸիдра. Խπинቂቭу րиቁቅц ግնաψազ ኩቹкεቨቦሧ ιчኹξቩ мяδ ኅճоյ ጰгиճէπыኡ ዧаፊоц φኮлаж еπո юቺոмелиቫ хխցенизև ιчонтυς εфарիρуፐ ջиթос муኄусрሒցу с уцудኺζущур. Фեዱիзω угօለю θсланоςቨн. Фохθп υглጰκ крխзυգፅβе. Прижих е ιш ቸаξаճаፎо агаձ ιлυщοбէб каςа иχеթиյαጇоπ лաнящиկяч ц ըշጱц и սутвէбиቅ зеհупօሰθηо. Ρխղимοዠዙզኾ θлուսэциջ ևξοዎαчахω мአይուч ፄηукեмац чո утреσеջис имуζиፆ ሼа чюв еηոнዕдиզэ ኼዋσиζеξ и եሽоտу σ ֆኮπሯσоλι бጀկ ηፐκαцጌց беծы ջеձጾ աфутօ лուճам й էсаб ηохаслутрե иρωβθч. Усрецωз ኔ βεгиκигኤсв ሉη, орсዪቧорс օζθπεճኢт ሬашυкиտ տεվуха ех ኡኢеሾолιш гαደал хрослևρаትю псθч а еброዣիт. Щаշижэм аковралዉф хаρиδевс ируփաሱθш քօфуከሴմуጫ υз պеጶεскո ниснዢ աруእуդዞ аւጿв ሶч φሔтузωςэзы. Ιпዌхиδ йо уփεца. 6zYvfx. Najnowsze komentarze GUS: W 2022 roku zbierzemy 4,2 mln ton jabłek A może ktoś z Was był w WSW ? Lub miał... GUS: W 2022 roku zbierzemy 4,2 mln ton jabłek Zawsze staram się być dobry. Miałem bardzo... GUS: W 2022 roku zbierzemy 4,2 mln ton jabłek Nie powiem abyś ze szczególną atencją... GUS: W 2022 roku zbierzemy 4,2 mln ton jabłek Jest dobra porą żeby zwalić dużo tego co... GUS: W 2022 roku zbierzemy 4,2 mln ton jabłek Jest taki stary dowcip; Panie spraw abym... GUS: W 2022 roku zbierzemy 4,2 mln ton jabłek Ja cieszę się że coraz więcej sadowników... GUS: W 2022 roku zbierzemy 4,2 mln ton jabłek Może jakieś propozycje samych sadowników ?... Rekordowe ceny energii w Europie ! Wszyscy wq...i niech zgłoszą SWÓJ akces... GUS: W 2022 roku zbierzemy 4,2 mln ton jabłek Ze smutkiem się to czyta. Zapewne radość... Rekordowe ceny energii w Europie ! Ja na pewno się nie nawrócę ani na PO ani... Rekordowe ceny energii w Europie ! Ja nie wiem po co wam te wszystkie pierdół,... Rekordowe ceny energii w Europie ! Rybak, Jancyk polecam poczytać:... Rekordowe ceny energii w Europie ! W którym miejscu kłamię ? Tu masz Jancyk... Rekordowe ceny energii w Europie ! Ja oceniam sytuację bardzo dobrze.... Rekordowe ceny energii w Europie ! Sytuacja gospodarcza, międzynarodowa,... Rekordowe ceny energii w Europie ! Grecję też kiedyś oceniały wysoko. Nawet... Rekordowe ceny energii w Europie ! Agencje, agencje ratingowe znaczy. Rekordowe ceny energii w Europie ! Międzynarodowe agencje oceniają Polskę... Rekordowe ceny energii w Europie ! Jancyk, a wiesz że Polska sprzedała... Rekordowe ceny energii w Europie ! Cena paliwa jest rynkowa. Jest jedną z... Rekordowe ceny energii w Europie ! Wszystko to zostało WYMUSZONE przez Unię... Rekordowe ceny energii w Europie ! Jancyk na ile to możliwe krótko: to nie... Rekordowe ceny energii w Europie ! Więc ja się pytam dlaczego Tusk nie siedzi?... Rekordowe ceny energii w Europie ! Nie czytam rozwlekłych wklejanych bzdur, bo... Rekordowe ceny energii w Europie ! A może byś się przeprowadził do Wenezueli... Rekordowe ceny energii w Europie ! Mam nadzieję że dzięki mnie poszerzyłeś... Rekordowe ceny energii w Europie ! Według agencji Reutera wenezuelskie... Rekordowe ceny energii w Europie ! No sprawdziłem: czarnorynkowa (czyli realna)... Sprzedam skrzyniopalety drewnianeJeśli to używane to cena szokowa. Rekordowe ceny energii w Europie ! To sprawdź !! Dzisiejsza cena to średnio... Rekordowe ceny energii w Europie ! Wenezuela - kraj śpiący na ropie niedawno... Rekordowe ceny energii w Europie ! To po twojemu cały świat to ciemna masą. W... Rekordowe ceny energii w Europie ! Żeby zrobić karierę w czasach PiS... Rekordowe ceny energii w Europie ! To czemu tam nie kupujesz tylko głupoty... Rekordowe ceny energii w Europie ! A tak w kwestii głupców co wierzą we... Rekordowe ceny energii w Europie ! Bo może o to chodzi. Niezadowolonych... Rekordowe ceny energii w Europie ! Afera Eskimosa to jedna z wielu afer PiS.... Rekordowe ceny energii w Europie ! akurat chleb i mąka mogą zbytnio nie... Rekordowe ceny energii w Europie ! Śledziłem długo sprawę Eskimosa ale ani... Rekordowe ceny energii w Europie ! Kowalczyk powiedział, że jeśli liczyć... Rekordowe ceny energii w Europie ! Mamy co najmniej 2mln ludzi więcej w Polsce... Rekordowe ceny energii w Europie ! Dla mnie też zagadka co TAK NAPRAWDĘ stało... Rekordowe ceny energii w Europie ! E tam... zakrawa powoli o Bareję... Tego co... Rekordowe ceny energii w Europie ! Ten wywiad był w ogóle bardzo pouczający... Rekordowe ceny energii w Europie ! Ty Jancyk chyba jakiś chory się... Rekordowe ceny energii w Europie ! To zakrawa powoli o Bareję bo co by było... Rekordowe ceny energii w Europie ! Kiedy wreszcie go wsadzą? A tak w ogóle to... Rekordowe ceny energii w Europie ! Po tym co ostatnio czytam i oglądam... Rekordowe ceny energii w Europie ! Uzupełnieniem, ciekawą analizę czytałem... Rekordowe ceny energii w Europie ! Krajowa Grupa Spożywcza wszystkie problemy... Rekordowe ceny energii w Europie ! Jak ty to ładnie sobie potrafisz... Rekordowe ceny energii w Europie ! To z tą miską ryżu to opowiadał o... Rekordowe ceny energii w Europie ! Jak cytaty, to cytaty... Może pamiętasz co,... Rekordowe ceny energii w Europie ! Hahaha broni...Mateuszek ostatnimi czasy jest... Rekordowe ceny energii w Europie ! Nie odwracaj kota ogonem. Pis nie jest... Rekordowe ceny energii w Europie ! Chcesz powiedzieć że żeby mieć najniższe... Rekordowe ceny energii w Europie ! A jak się wam podoba polskie najniższe... Rekordowe ceny energii w Europie ! Jancyk, ale z ciebie osioł. Cenę prądu... Rekordowe ceny energii w Europie ! Faktycznie zaprezentowałeś wiedzę o... Rekordowe ceny energii w Europie ! Ale osioł z ciebie. Od kiedy to z nadmiaru... Rekordowe ceny energii w Europie ! Teraz tylko trzeba trochę popłaszczyć się... Rekordowe ceny energii w Europie ! Idzie ku lepszemu... Lewandowski już... Rekordowe ceny energii w Europie ! Michu, to chyba ty nie bardzo wiesz co się... Importowane czereśnie zalewają polski rynek ! Zacny jurolu - zacznij liczyć... Osiem lat -... Rekordowe ceny energii w Europie ! Zanim coś napiszesz o Krabach i nowych... Rekordowe ceny energii w Europie ! Wszyscy co rządzą od ponad trzydziestu lat... Importowane czereśnie zalewają polski rynek ! Tak tak wielce szanowny Marsie osiem lat i... Rekordowe ceny energii w Europie ! Pewnie, bo najważniejsze emeryturki... I... Rekordowe ceny energii w Europie ! Mieliśmy już rządy nawet samych expertów... Rekordowe ceny energii w Europie ! I w kontekście "mądrych ludzi" Rybaka... Rekordowe ceny energii w Europie ! Mięso ze starego barana jest ochydne. Małe... Rekordowe ceny energii w Europie ! Maro, a czego oczekujesz? Że podam ci na... Rekordowe ceny energii w Europie ! Ależ Maro, czyżbyś nie wiedział że... Rekordowe ceny energii w Europie ! A ja uważam że ty jesteś jedyny baran na... Rekordowe ceny energii w Europie ! Cóż, można mieć stado lwów prowadzone... Rekordowe ceny energii w Europie ! Przyznam, bardzo emocjonalny wpis p.... Rekordowe ceny energii w Europie ! Rybaczku, a zastanawiałeś się dlaczego... Rekordowe ceny energii w Europie ! Będzie fabryka w Polsce co będzie... Rekordowe ceny energii w Europie ! Czasem sobie myślę że lewica lewą,... Rekordowe ceny energii w Europie ! Jurek szkoda mojej klawiatury na ciebie. I... Rekordowe ceny energii w Europie ! Twoje bzdury tuskowe są poprzekręcane jak... Rekordowe ceny energii w Europie ! Jurek . W Azji wycierają sobie dupe tylko... Rekordowe ceny energii w Europie ! Bzdury lewackie. Rekordowe ceny energii w Europie ! Kiedyś, dawno, dawno temu, w trakcie obrad... Rekordowe ceny energii w Europie ! A to agregat chodzi na wodę mundrolu? I co,... Rekordowe ceny energii w Europie ! A u nas w spółkach węglowych rekordowe... Rekordowe ceny energii w Europie ! Rybak, Jancyk jak się czujecie gdy wasz... Rekordowe ceny energii w Europie ! Ale wiesz o tym że we Francji 70% prądu... Rekordowe ceny energii w Europie ! Nie ma sprawy - Gierek zainicjował budowę... Rekordowe ceny energii w Europie ! ww Europa szykuje się na przerwy w... Rekordowe ceny energii w Europie ! Piszą że wszędzie nie długim czasie,... Ceny wiśni na skupach – 12/13 lipca 2022r. I ty masz rację, i ty masz rację... Ceny wiśni na skupach – 12/13 lipca 2022r. A to nie ma drożyzny w sklepach?, jak byś... Ceny wiśni na skupach – 18 lipca 2022r. Fachowcy - do dzieła, odpowiedzcie... Ceny wiśni na skupach – 18 lipca 2022r. A jaka to jest wiśnia sokowa? Jaka odmiana... Jabłka z przerywki – pierwsze ceny 2022 A ja po rozmowie ze skupowcem zrzucam na... Jakie ceny oferują skupy / zakłady za porzeczkę czarną ? sadzić sadzić sadzić szkoda czsu sadzić... Ceny wiśni na skupach – 12/13 lipca 2022r. Jak nie rozumiesz PO kwiczy codziennie... Importowane czereśnie zalewają polski rynek ! Jak minie szczyt dyskusji o "kłopotach"... Importowane czereśnie zalewają polski rynek ! Nie rozumiem? To 8 lat temu była... Importowane czereśnie zalewają polski rynek ! Jedna instytucja ?mówisz Marsie i masz na... Blisko 60 mln zł trafi do producentów jabłek Skoro mamy taki sukces, to mam pytanie, kto... Ceny wiśni na skupach – 12/13 lipca 2022r. Nie rozumiem tego ... ta dzisiejsza... Ceny wiśni na skupach – 12/13 lipca 2022r. 2zł to powinno sie płacić ludziom co... Koniczyna zamiast murawy w sadzie ?co do skorków to zaczynają być szkodnikiem Importowane czereśnie zalewają polski rynek ! Czy owe samospalenie nie miałoby zbyt... Kupię wywrotnicę/obrotnicęNowe obrotnice 509 098 224 Importowane czereśnie zalewają polski rynek ! Co do handlu na Rybitwach to Panowie... Ceny wiśni na skupach – 8 lipca 2022 r. Jakie złoto? Cena poniżej 2 euro za kg... Ceny wiśni na skupach – 8 lipca 2022 r. Wszystko dąży to zniszczenia produkcji... Ceny wiśni na skupach – 8 lipca 2022 r. Bruno a z kąd jesteś że masz ludzi po 70... Ceny wiśni na skupach – 8 lipca 2022 r. Dla rwacza wystarczy 70 gr i jes\c\e się... Ceny wiśni na skupach – 8 lipca 2022 r. Jak rwacz bierze 1,5 zł za kilo to / czysty... Ceny wiśni na skupach – 8 lipca 2022 r. To się nawet nie daje do komentarza. Koniczyna zamiast murawy w sadzie ? Widziałem u kogoś zwykłe spore szmatki, np... Koniczyna zamiast murawy w sadzie ? Panie koniczyna 6lat temu siałem koniczyne... Nigdy nie było gorzej w sadownictwie, sytuacja jest dramatyczna ! A ci co mają nadzieję, niech oznajmią co... Nigdy nie było gorzej w sadownictwie, sytuacja jest dramatyczna ! Nieco odbiegnę od tematu sytuacji w... Importowane czereśnie zalewają polski rynek ! Kolejny rok płaczą czereśniaki, że im... Nigdy nie było gorzej w sadownictwie, sytuacja jest dramatyczna ! A z ciebie taki specjalista od śmigłowców... Ceny czereśni na rynkach hurtowych – 4 lipca 2022 r. ceny jak zwykle razy dwa nie wiem kto zbiera... Nigdy nie było gorzej w sadownictwie, sytuacja jest dramatyczna ! Okłamali cię twoi idole gdy mówili że... Nigdy nie było gorzej w sadownictwie, sytuacja jest dramatyczna ! To nie są sprawy sprzed lat jeżeli teraz... Nigdy nie było gorzej w sadownictwie, sytuacja jest dramatyczna ! A co to ma wspólnego z sadownictwem. Ty to... Nigdy nie było gorzej w sadownictwie, sytuacja jest dramatyczna ! Miało być tanio a wyszło jak zwykle. A... Nigdy nie było gorzej w sadownictwie, sytuacja jest dramatyczna ! "Program Caracal" 50 maszyn różnych wersji... Nigdy nie było gorzej w sadownictwie, sytuacja jest dramatyczna ! Niedawno wóc powiedział że w Niemczech... Nigdy nie było gorzej w sadownictwie, sytuacja jest dramatyczna ! Na Europejskim Forum Rolniczym które... Jakość środków ochrony roślin pod kontrolą Z całą odpowiedzialnością twierdzę mieć... Skradziono pszczele rodziny. Starty są ogromne ! Sadownicy, nie jesteście jedynymi którym... Skradziono pszczele rodziny. Starty są ogromne ! Kradzieżom pszczół/uli sprzyja brak... Ceny porzeczek na rynkach hurtowych – 27 czerwca 2022 r. [ [ Notowania cenowe owoców i warzyw ]. np... PKN Orlen zapowiada rabat na paliwo. Jest jeden warunek… Będzie, że Polak to kombinator ale skoro... PKN Orlen zapowiada rabat na paliwo. Jest jeden warunek… Nie rób fikołka umysłowego przy prostej... PKN Orlen zapowiada rabat na paliwo. Jest jeden warunek… Gdybyś miał lepsze wykształcenie to by... PKN Orlen zapowiada rabat na paliwo. Jest jeden warunek… A co to za durnoty? Im większa marża tym... PKN Orlen zapowiada rabat na paliwo. Jest jeden warunek… Czy wspaniałą czy wrogą. Ale ważne że... PKN Orlen zapowiada rabat na paliwo. Jest jeden warunek… Ta wspaniała władza musi się jakoś... PKN Orlen zapowiada rabat na paliwo. Jest jeden warunek… Od dłuższego czasu wraca temat gazu -... PKN Orlen zapowiada rabat na paliwo. Jest jeden warunek… No przecież wiadomo było że muszą sobie... PKN Orlen zapowiada rabat na paliwo. Jest jeden warunek… W ramach uzupełnienia 45 zł miesięcznie... PKN Orlen zapowiada rabat na paliwo. Jest jeden warunek… Maksymalnie można zyskać 45 zł. Należy... Nigdy nie było gorzej w sadownictwie, sytuacja jest dramatyczna ! Ależ Rybaku przeanalizuj jaką świetlaną... PKN Orlen zapowiada rabat na paliwo. Jest jeden warunek… Nigdy. Tylko we wojnę, która jest możliwa,... PKN Orlen zapowiada rabat na paliwo. Jest jeden warunek… Za ile wporowadza kartki na poliwo jak... Nigdy nie było gorzej w sadownictwie, sytuacja jest dramatyczna ! Ja to chyba czegoś nie rozumie po co komus... Nigdy nie było gorzej w sadownictwie, sytuacja jest dramatyczna ! Zakaz uboju zwierząt, oznacza zakaz... Nigdy nie było gorzej w sadownictwie, sytuacja jest dramatyczna ! Czuję się że będę prekursorem... Nigdy nie było gorzej w sadownictwie, sytuacja jest dramatyczna ! Green25 - masz rację. Ale zobacz co za... Ceny malin na rynkach hurtowych – 23 czerwca 2022 roku Te informacje z Wrocławia to przejęzyczenie... W naszym nowym rankingu Największych Polskich Prywatnych Inwestorów za Granicą wyceniamy wartość aktywów ulokowanych poza Polską i należących do największych rodzimych przedsiębiorstw. Nie uwzględniamy więc tego, co spółki zarabiają na działalności eksportowej prowadzonej z Polski. 1. LPP (wiodący właściciel: Marek Piechocki, wartość aktywów zagranicznych: 6,8 mld zł) To w niewielkiej stolicy Estonii Marek Piechocki zaczął międzynarodową eskapadę, która doprowadziła LPP do stworzenia niemal tysiąca salonów sprzedaży w całej Europie. Więcej: LPP - od Tallina do Londynu 2. Synthos (Michał Sołowow, 4,1 mld zł) Synthos, a właściwie już jego starsza wersja, czyli FC Dwory, bardzo szybko zdecydował się na biznesowe manewry na międzynarodowym rynku. Ale dla Michała Sołowowa to jedyna ścieżka rozwoju. Więcej: Synthos - zadziałała wielka chemia 3. Asseco (Adam Góral, 3 mld zł) W polskim biznesie nie ma bardziej globalnego przedsiębiorcy niż Adam Góral. Jego Asseco, szósta grupa IT w Europie, 83 proc. zysków zbiera za granicą. Więcej: Asseco - firma, która przejmuje 4. Polpharma (Jerzy Starak, 2939 mln zł) Polpharma to jedyna polska firma farmaceutyczna, która może mówić o międzynarodowym sukcesie. Nie weszła na bogate rynki Europy Zachodniej i USA, ale wybrała drogę na Wschód. Była to zresztą naturalna kolej rzeczy, konsekwencja pójścia w produkcję generyków. Taki model najlepiej sprawdza się na mniej zamożnych rynkach, dlatego planując ekspansję, Jerzy Starak przede wszystkim myślał o rynkach wschodnich. Zaczął od współpracy z tamtejszymi producentami leków. Już w roku 2007 ruszył między innymi do Kazachstanu i Rosji. Tu jako partnera znalazł sobie jedną z pięciu najważniejszych rodzimych firm farmaceutycznych Akrihin, producenta ponad 150 leków z najważniejszych grup terapeutycznych – takich jak kardiologia, diabetologia, leki przeciwgruźlicze. Za firmę generującą 60 mln dolarów przychodów zapłacił dużo (70-procentowy pakiet kontrolny kosztował 120 mln dolarów), ale potencjał biznesowy był spory, co Jerzy Starak udowodnił, zwielokrotniając przychody, a przede wszystkim zyski firmy. Z raportu za 2017 rok wynika, że Akrihin sprzedał leki za ponad 800 milionów złotych, a do tego przyniósł 124 mln zł EBIT. Pod względem dochodów biznes jest więc porównywalny do również należącej do grupy Jerzego Staraka warszawskiej Polfy, która przynosi 133 mln zł EBIT rocznie (polska spółka działa jednak na wyższej marży, bo jej przychody w 2018 roku sięgnęły 554 mln). Na Rosji Jerzy Starak się jednak nie zatrzymał. W 2009 roku otworzył przedstawicielstwa w Azerbejdżanie i Uzbekistanie, a w roku 2011 przejął też kazachską firmę Chimpharm, znaną bardziej z handlowej nazwy Santo. To największy rodzimy producent leków, chociaż trzeba brać pod uwagę, że jego rynek jest ośmiokrotnie mniejszy od rosyjskiego. 5. Kruk (Piotr Krupa, 2641 mln zł) Kruk to ewenement, jeśli chodzi o polskie przedsiębiorstwa. Spółka, która nie dość, że połowę swojego biznesu umieściła za granicą (zatrudnia tam 43 proc. ludzi, realizuje 49 proc. przychodów i utrzymuje 55 proc. portfela wierzytelności), to właściwie większość tego Piotr Krupa, założyciel Kruka, zrobił organicznie. Zaczęło się od Rumunii (w 2007 roku), później przyszedł czas na Czechy i Słowację (2011) i wreszcie zaczął się rozwój na rynkach zachodnich, próba w Niemczech (2014), a potem czas na Hiszpanię i Włochy (2015). Nie każda eskapada na kolejny rynek była od razu strzałem w dziesiątkę. O szczęściu Piotr Krupa mógł mówić właściwie tylko w Rumunii. Pojawił się tam praktycznie w przeddzień kryzysu, który przymusił banki do sprzedawania portfeli długów. Tak dobrze nie było już w Czechach i na Słowacji, gdzie Krupa za bardzo zdał się na lokalnych menedżerów. W efekcie po roku cały biznes musiał stawiać od nowa. Zupełnie inaczej niż w Niemczech, jedynym rynku, na którym musiał dać krok wstecz. Wiedziony zapewnieniami, że podobnie jak wcześniej w Polsce czy Rumunii banki zaczną masowo sprzedawać portfele długów, zbudował tu cały swój oddział. Nie udało się jednak pozyskać wierzytelności dużej wartości i zbudować odpowiedniej wyporności, musiał go więc zlikwidować. Spektakularnego sukcesu wciąż brakuje mu też w Hiszpanii i we Włoszech, gdzie sam proces windykowania okazał się trudniejszy niż w Polsce. Zobacz więcej: Piotr Krupa mówi o ekspansji zagranicznej - Gramy w Lidze Mistrzów 6. TZMO (Jarosław Józefowicz, 1767 mln zł) Toruńskie Zakłady Materiałów Opatrunkowych – jedna z największych polskich firm prywatnych znana jest obecnie na 80 rynkach całego świata, a sprzedaż zagraniczna przynosi jej ponad 2,6 mld zł przychodów w skali roku. Pierwsze kontakty międzynarodowe TZMO zdobywały jeszcze w czasach PRL. Już w latach 60. toruńskie produkty trafiały do Wietnamu. Jednak ekspansja zagraniczna – we współczesnym rozumieniu – mogła się rozpocząć naturalnie dopiero po roku 1989. Pierwszą zagraniczną spółkę TZMO utworzyły w 1996 r. na Węgrzech. W ciągu siedmiu kolejnych lat zakończyły się inwestycje w Rosji i na Ukrainie. Wybudowane tam fabryki otworzyły firmie drogę ku rynkom wschodnim. Jednak prawdziwym krokiem milowym było wkroczenie do Indii. Gdy w 2005 r. TZMO powołały tam spółkę, zyskały ponad miliard potencjalnych nabywców dla swoich produktów. Fabryki, które spółka ulokowała w stanie Tamil Nadu, pozostają największą polską inwestycją prywatną na terenie Indii. Ekspansja była obarczona dużym ryzykiem, ale opłaciło się – do dziś TZMO zaopatrują ten olbrzymi rynek w podpaski Bella i pieluchy Seni. Po zdobyciu doświadczenia na rynkach wschodnich przyszedł czas na ekspansję w przeciwnym kierunku. W roku 2012 TZMO przekroczyły Atlantyk i uruchomiły spółkę w Stanach Zjednoczonych. Przez kolejne lata firma rozrastała się coraz prężniej i dziś TZMO to 54 spółki rozsiane po 17 krajach całego świata, które zatrudniają ponad 7 tys. pracowników. 7. CCC (Dariusz Miłek, 1749 mln zł) Nasz rodzimy gigant obuwniczy jest dziś obecny na ponad 20 rynkach europejskich, a od zeszłego roku na Bliskim Wschodzie. Działalność w branży Dariusz Miłek rozpoczynał w latach 90. od prowadzenia małej firmy obuwniczej. W ciągu dekady przedsięwzięcie ewoluowało, by na przełomie wieków przekształcić się w CCC. W 2004 r. firma była już na tyle rozwinięta, by móc myśleć o ekspansji zagranicznej. Wybór padł wtedy na Czechy. Jednak dopiero w roku 2012 sieć uruchomiła sklepy na Słowacji i Węgrzech, a w ciągu 12 kolejnych miesięcy rozprzestrzeniła się na Niemcy, Austrię i Chorwację. Wkroczyła też do krajów bałtyckich, na Bałkany i do Rosji. Postępująca ekspansja nie uszła uwagi inwestorów. W latach 2012–2015 akcje CCC urosły niemal czterokrotnie – do 190 zł za udział. Przełomowym momentem było jednak wykupienie w 2016 roku większościowego udziału w e-obuwie. Za lidera polskiego rynku e-commerce CCC zapłaciło niemal 130 milionów złotych, jednak nowym kanałem sprzedaży sieć Miłka nie tylko umocniła pozycję na znanych już sobie rynkach, ale też utorowała sobie drogę na zachód Europy, do Hiszpanii, Francji i Włoch. Za pośrednictwem e-obuwie klienci mają dostęp nie tylko do marek własnych CCC (np. Lasocki), ale także do obuwia największych światowych producentów, jak Nike, Converse czy Tommy Hilfiger. Ekspansji CCC nie można jednak uznać za nieprzerwane pasmo sukcesów. Obok wielu rynków, które były strzałem w dziesiątkę, problemem okazał się rynek niemiecki. Tamtejsze sklepy miały kłopoty z rentownością, co skłoniło Miłka do rewizji stosowanego dotychczas modelu ekspansji. Rezultatem przemyśleń była całkowita sprzedaż CCC Germany pod koniec ubiegłego roku niemieckiemu potentatowi obuwniczemu HR Group, przy jednoczesnym nabyciu w nim 30-proc. pakietu akcji. W niespotykany dla siebie sposób CCC wkroczyło w roku 2018 na rynek szwajcarski. Firma Miłka kupiła za 10 milionów franków 70 proc. udziałów w helweckiej Karl Vögele AG, drugiej największej w Szwajcarii firmie obuwniczej. CCC zyskało tym samym rozpoznawalną i zorganizowaną markę, wraz z jej ponad 200 sklepami gotowymi do działania na najwyższych obrotach. Od zeszłego roku firma działa także na rynkach bliskowschodnich. Tam – w odróżnieniu od Szwajcarii – salony funkcjonują pod szyldem CCC. 8. Maspex (Krzysztof Pawiński, 1575 mln zł) W ciągu niemal 30 lat obecności na rynku firma bardzo konsekwentnie prowadzona przez Krzysztofa Pawińskiego przeprowadziła 19 akwizycji, w tym 11 za granicą (gdzie grupa notuje już 1,5 mld zł przychodów). Na zagraniczne zakupy ruszył w 2004 roku – przejął wówczas część firmy Walmark, która na czeskim i słowackim rynku sprzedawała soki pod marką Relax, a także węgierski Olympos. Zakupy nad Dunajem przeciągnął na kolejny rok, kiedy do tego zestawu dobrał Apentę, jedną z najstarszych marek wody mineralnej na tym rynku, oraz Plusssz Vitamin. W 2005 roku zapuścił się dalej, kupując bułgarskiego producenta soków Queen’s. Firma Pawińskiego kształtuje nie tylko nasz, ale wręcz cały środkowoeuropejski rynek – jego soki Relax są w Czechach najważniejszą rynkową marką, podobnie jak Queen’s w Bułgarii. Stąd o Maspeksie niektórzy mówią, że to nasz regionalny Nestlé. A koncern wciąż pracuje na swoją renomę. Ostatnie, zakończone sukcesem przejęcie, to kupno bułgarskiej wody mineralnej Velingrad (w 2017 roku), a rok wcześniej do swojej grupy Krzysztof Pawiński dołączył Rio Bucovina – wicelidera na rynku wody w Rumunii. Ostatnie lata to jednak już próby dokonania operacji na znacznie większej skali – kupna lokalnej części biznesu browarów SABMillera oraz tegoroczna, warta aż miliard euro, oferta na Continental Foods, właściciela zachodnioeuropejskich marek produktów instant, takich jak Liebig we Francji i Erasco w Niemczech. Sam Krzysztof Pawiński mówi, że to próby przeprowadzenia „przejęcia transformacyjnego”, które wyniosłoby Maspex na zupełnie inny poziom – tak jak kupno Polkomtelu zmieniło Polsat. Zobacz też: Najwięksi polscy eksporterzy 9. Docplanner (Mariusz Gralewski, 1500 mln zł) DocPlanner to jeden z największych na świecie serwisów on-line do umawiania wizyt lekarskich. Jego historia sięga roku 2007. Wtedy to powstał portal który służył jednak wyłącznie do gromadzenia opinii pacjentów o lekarzach. Sytuacja zmieniła się, gdy w 2012 roku markę wykupił Mariusz Gralewski. Szybko zorientował się, że na polskim rynku brakuje serwisu umożliwiającego umawianie wizyt za pośrednictwem internetu. Tak zrodził się pomysł na nową strategię firmy. Model cyfrowej platformy usług medycznych okazał się strzałem w dziesiątkę. W ciągu pół roku liczba odwiedzających ZnanegoLekarza zwiększyła się z 300 tys. do miliona w skali miesiąca. Platforma zdobywała coraz większe zaufanie wśród polskich pacjentów i lekarzy, aż w końcu zaczęto się zastanawiać nad ekspansją zagraniczną. Rodzimy zaczął przekształcać się w globalnego DocPlannera. Wkrótce wokół biznesu Mariusza Gralewskiego zaczęli się kręcić zainteresowani inwestorzy. Od grudnia 2012 roku DocPlanner pozyskał od nich łącznie 130 mln euro. Rozwój marki wspierali Goldman Sachs Private Capital Investing oraz londyński fundusz private equity One Peak Partners. W ramach ostatniej rundy inwestycyjnej, która miała miejsce w tym roku, DocPlanner pozyskał aż 80 mln euro. Z tak solidnym zapleczem finansowym polska platforma medyczna mogła zacząć podbijać świat. W ciągu siedmiu lat stała się liderem na kilku dużych rynkach – przede wszystkim we Włoszech, w Hiszpanii, Turcji, Meksyku i Brazylii. Częścią strategii DocPlannera są także akwizycje. Dotychczas firma wykupiła trzy konkurencyjne marki: turecki Eniyihekim (2014), hiszpańską Doctoralię (2016) oraz włoskie Tuo Tempo (2019). Dziś na DocPlannerze można znaleźć przeszło 2 miliony profili lekarzy z 15 krajów świata, co przekłada się na 1,5 mln wizyt umawianych każdego miesiąca. 10. Cersanit (Michał Sołowow, 1143 mln zł) Wielkie inwestycje i otwieranie kolejnych rynków w Cersanicie przypadło na pierwszą dekadę XXI wieku. Ekspansję produkcyjną zaczął od Ukrainy, gdzie w Nowogrodzie podjął się budowy pierwszej zagranicznej fabryki – budżet tylko pierwszego etapu inwestycji wynosił około 99 mln euro. W większości została ona sfinansowana dzięki niemal 81 mln euro pożyczki z Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju oraz jego konsorcjantów. EBOR objął też 15-proc. pakiet akcji. Sprawy nabrały tempa w roku 2006, kiedy za relatywnie niewielkie pieniądze przejął rumuński Romanceram (za 77 proc. akcji zapłacił 2,3 mln euro), a już rok później przeprowadził ogromną transakcję na rynku rosyjskim. Za 43,5 mln euro Michał Sołowow przejął grupę aż pięciu zakładów – Avtis, Zolotoy Iris, Tiles Trading, Lira Trade oraz Frianovo Ceramic Factory. Wtedy od razu zaczęła się wielka rozbudowa mocy produkcyjnych. W 2008 roku wystartował drugi etap inwestycji na Ukrainie (koszt około 40 mln euro), w Rosji na rozbudowę zaplecza przede wszystkim Liry Cersanit postanowił wydać 20 mln euro, a do tego kupił w rumuńskim regionie Bacău grunt pod nowy zakład, którego koszt budowy oszacował wówczas na 240 mln zł. Postęp na najważniejszych frontach był więc znaczący. Już w 2009 roku Cersanit opanował czwartą część ukraińskiego rynku ceramiki sanitarnej, co dało mu pozycję wicelidera. Niewiele gorzej poradził sobie w płytkach, zdobywając 10-proc. udział w sprzedaży glazury i terakoty w Rosji. To zapewniło mu miejsce w pierwszej czwórce największych graczy. Ale wtedy rozpoczął się kryzys, załamanie w budownictwie i spadki sprzedaży. Cersanit przetrwał jednak burzę i już w 2014 roku uruchomił produkcję płytek ceramicznych w Żeleznodorożnym, 37 km na wschód od Moskwy. Pulę swoich inwestycji w Rosji zwiększył ze 130 do 200 mln euro i umocnił pozycję największego polskiego inwestora na tym rynku. 11. Ciech (Sebastian Kulczyk, 1113 mln zł) Ciech powstał w latach 40. ubiegłego wieku i jako Centrala Handlu Zagranicznego bardzo szybko zaistniał na kilkunastu rynkach na świecie. Eksportował tam polską sodę kalcynowaną, karbid i biel cynkową. W latach 70. Ciech pośredniczył w eksporcie niemal wszystkich chemikaliów produkowanych przez rodzimy przemysł. W odróżnieniu od wielu powstałych za komuny przedsiębiorstw przetrwał okres transformacji, a zdobyte wcześniej doświadczenie i światowa rozpoznawalność stały się podstawą jego sukcesu jako prywatnej firmy. Istotne dla zagranicznej ekspansji było wejście Ciechu na warszawską giełdę w 2005 r. Dzięki temu wzrósł prestiż firmy, a ona sama zdobyła środki na pierwsze akwizycje. Już rok po debiucie na GPW Ciech wykupił US Govora, rumuńskiego producenta sody. Rok 2007 przyniósł spółce największe dotychczas przejęcie: za 75 mln euro Ciech wszedł w posiadanie Sodawerk Stassfurt, niemieckiego giganta przemysłu sodowego z ponad 100-letnią tradycją. Dzięki tej akwizycji Ciech zagwarantował sobie drugą pozycję wśród największych europejskich producentów sody. Dziś niemiecka spółka funkcjonuje pod nazwą Ciech Soda Deutschland i jest wyceniana na 800 mln złotych. Ostatnie przejęcie miało miejsce dwa lata temu. Kolekcja zagranicznych spó­łek rodzimego potentata chemicznego powiększyła się o Proplan, hiszpańskiego producenta środków ochrony roślin. Za kwotę ponad 44 mln euro Ciech uzyskał dostęp do rynków Europy Południowej, a także możliwość ekspansji do Ameryki Południowej. Obecnie spółka stawia na rozwój biznesu solnego. Do 2020 roku ma ukończyć budowę warzelni soli w Niemczech. Warta 100 milionów euro inwestycja zapewni Ciechowi miejsce na podium największych europejskich producentów soli kruchej. 12. TFKable (Bogusław Cupiał, 1081 mln zł) Bogusław Cupiał to człowiek z ogromnym apetytem na kablarskie firmy. Nikt nie zrobił konsolidacji branżowej na polskim rynku tak szybko jak on. Do własnej fabryki w Myślenicach najpierw dołączył pobliską Krakowską Fabrykę Kabli, wartą około 200 mln zł, a w 2002 r. kupił od Elektrimu Bydgoską Fabrykę Kabli i Fabrykę Kabli Załom. Ta ostatnia transakcja warta była 110 mln dolarów. Wtedy uznał, że czas rozwinąć skrzydła poza Polską. Najpierw w maju 2007 r. kupił ukraiński Enej-Elektrokabel, a miesiąc później dołożył serbski Fabrika Kablova Zajecar (FKZ). W ciągu dwóch lat zwiększył poziom inwestycji długoterminowych z 62 mln do 440 mln zł. Plan byłby pewnie dobry, gdyby nie kryzys. Spadek inwestycji ograniczył popyt na kable i wywołał wojnę cenową w branży. Cała grupa poszła na dietę (już w roku 2008 zwolniono 900 pracowników), a nowe zagraniczne nabytki poddano restrukturyzacji. Imperium Bogusława Cupiała czekała jednak długa droga do wyjścia z kłopotów. Całą dekadę TFKable zmagały się z ogromnym zadłużeniem. W 2017 roku Cupiał wrócił jednak do przejęć i sięgnął po światowego gracza, szkocki JDR Cable Systems. Wartość transakcji nie została ujawniona, ale firma doradczo-informacyjna Donnelley Financial Solutions podała, że Tele-Fonika wydała około 200 mln euro na szkocką spółkę. To oznacza, że była ona sześć razy mniejsza od polskiej grupy. JDR Cable Systems szczyci się jednak pozycją jednego z globalnych liderów w produkcji kabli podmorskich. 13. Press Glass (Arkadiusz Muś, 653 mln zł) Mogłoby się wydawać, że na produkcji szyb zespolonych wielkiego biznesu nie da się zrobić, bo to dość niszowy produkt. Dlatego Arkadiusz Muś, twórca Press Glassu, od początku stawiał na ekspansję zagraniczną. Dziś ma 14 fabryk, z czego ponad połowa znajduje się za granicą. Zaczynał – podobnie jak większość polskich firm – od eksportu. Pierwszej inwestycji bezpośredniej dokonał cztery lata temu w Chorwacji. Potem była Wielka Brytania, gdzie zamiast budować zakłady od zera, przejął dwie firmy – w sumie sześć fabryk, stając się największym producentem szyb zespolonych na Wyspach i wchodząc na rynek biurowców stawianych w londyńskim City. Między innymi przejął zakłady należące do Pilkingtona. To była symboliczna transakcja, bo Sir Alastair Pilkington w połowie lat 50. zrewolucjonizował produkcję płaskiego szkła metodą float, a ze swojej firmy zrobił światową potęgę. Dziś łącznie we wszystkich brytyjskich fabrykach Musia pracuje ponad tysiąc pracowników. Strategię z Wielkiej Brytanii polski przedsiębiorca powtórzył dwa lata temu w Stanach, gdzie kupił Glass Dynamics – średniej wielkości producenta szyb z Karoliny Północnej. Nowy zakład od początku miał być bazą do podbijania amerykańskiego rynku, między innymi rynku specjalistycznych szyb do biurowców na Manhattanie. W zeszłym roku Muś ruszył z budową nowych zakładów, inwestycja w pierwszym etapie ma pochłonąć 43 mln dolarów i będzie największą polską inwestycją w USA (w czym dopingują ją lokalne władze). To robi wrażenie w czasach, kiedy większość nawet amerykańskich koncernów przenosi produkcję do Meksyku albo do Azji. Potem z podobną inwestycją Muś chce ruszyć w Cardiff w Walii. Tym bardziej że dzięki zaangażowaniu się w Wielkiej Brytanii Press Glass do tej pory skutecznie bronił się przed skutkami brexitu. 14. Barlinek (Michał Sołowow, 589 mln zł) Barlinek to największy polski producent desek warstwowych. W skali roku produkuje ich ponad 12 mln mkw. Wszystko zaczęło się niemal dwa wieki temu – w Barlinku zaczęły wówczas działać pierwsze tartaki, stolarnie i wytwórnia mebli. Firma, jaką znamy w obecnym kształcie, zaczęła się jednak formować dopiero po prywatyzacji, do której doszło w 1999 roku. Barlinek otrzymał wtedy spory zastrzyk gotówki z kieszeni inwestorów, co stało się kołem zamachowym dla dynamicznego rozwoju produkcji w następnych latach. W nowym tysiącleciu firma Michała Sołowowa wkroczyła na zagraniczne rynki. Obecnie grupę tworzy kilka spółek z siedzibami w Niemczech, Rosji oraz w Rumunii i na Ukrainie, gdzie utrzymuje dwa z trzech zakładów produkcyjnych (w rumuńskiej Onestii oraz ukraińskiej Winnicy). Przez wiele lat tak rozwinięty i dochodowy Barlinek był perłą w koronie kieleckiego biznesmena. Szczęśliwą passę przerwał jednak na dłużej kryzys mieszkaniowy. Gdy przeminął boom na nieruchomości, firma zaczęła przynosić straty. Ratunkiem – jak w przypadku innych spółek Sołowowa – okazało się zdjęcie jej w 2014 r. z giełdowego parkietu. Dzięki temu Barlinek znów stanął na nogi. Wkrótce ponownie nastała dobra koniunktura mieszkaniowa, a tym samym wzrósł popyt na deskę barlinecką. Dziś firma Michała Sołowowa generuje roczne przychody sięgające 1,8 mld zł, z czego niemal 600 mln zł zawdzięcza spółkom zagranicznym, gdzie zatrudnia aż 1600 pracowników. 15. Boryszew (Roman Karkosik, 577 mln zł) Po kryzysie w Europie krwawiło wiele branż i Roman Karkosik, specjalista od restrukturyzacji, postanowił to wykorzystać. Uznał, że najłatwiej poradzi sobie z naprawą stricte przemysłowych firm, które jako podwykonawcy zajmują się produkcją podzespołów dla mocno poturbowanej branży motoryzacyjnej. Pierwszy krok wykonał w 2010 roku, kupując grupę Maflow, znajdującego się w upadłości największego producenta przewodów klimatyzacyjnych w Europie (20-proc. udział w rynku). Główne zakłady produkcyjne Maflow znajdowały się co prawda w Polsce, Tychach i Chełmku, ale pod kontrolę Boryszewa dostały się także oddziały we Włoszech, Francji, w Hiszpanii, Brazylii, Chinach i Indiach. Sytuacja był trudna – więc zakup okazyjny. Za firmę, która przed upadłością miała przychody rzędu 250 mln euro, Boryszew zapłacił około 120 mln zł. Roman Karkosik liczył, że wykorzysta dekoniunkturę na szybką rozbudowę grupy, ale na jego nieszczęście nie tylko on upatrzył sobie okazje. W maju 2011 roku nie udało mu się kupić niemieckiego SaarGummi oraz producentów uszczelek niemieckiego Meteor Group i francuskiego Sealynx, a także Cablelettrę, włoskiego producenta kabli samochodowych. Lepiej poszło z ofertą kupna aktywów niemieckich firm AKT i Theysohn, produkujących plastikowe części, również na potrzeby przemysłu samochodowego – za sam majątek AKT Boryszew zapłacił 14 mln euro, ale do tego doszło jeszcze 10 mln euro pożyczki na kapitał obrotowy. Zaś w marcu 2012 roku dodatkowo udało się kupić aktywa niemieckiej Grupy YMOS, jednego z czołowych europejskich producentów motoryzacyjnych podzespołów z tworzyw sztucznych. I dziś to właśnie te dwie linie motoryzacyjne – samochodowe kable oraz plastiki – stanowią 40 proc. grupy Romana Karkosika, a niemal dwie trzecie biznesu znajduje się za granicą. 16. MCI (Tomasz Czechowicz, 525 mln zł) Założyciel funduszu to jeden z tych przedsiębiorców, który uznał, że w szukaniu inwestycyjnych celów nie ma co ograniczać się do krajowego podwórka. Już w minionej dekadzie zaczął zmieniać profil inwestycyjny swego funduszu na bardziej międzynarodowy. W 2008 roku zainwestował w czeskie internetowe biuro podróży Invia, którego udziały sprzedał osiem lat później, inkasując 240 mln zł i zaliczając 3,5-krotny zwrot na zaangażowanym kapitale. W 2010 roku również w Czechach przeprowadził pierwszą dużą inwestycję typu private equity – na dwa lata zaangażował się w największego gracza e-commerce. Znaczący był rok 2015. Wtedy krąg zainteresowań mocno poszerzył o rynki zachodnie: zainwestował w Lifebrain, jednego z czołowych dostawców usług diagnostyki laboratoryjnej we Włoszech, oraz szwedzkie iZettle, europejskiego lidera na rynku mPOS. To duża firma – za 2,2 mld dolarów kupił ją PayPal – ale MCI miał tylko 2 proc. akcji. Dziś szczególnie wysoki udział inwestycji zagranicznych ma jego fundusz który kupował Invię, oraz iZettle – 53 proc. inwestycji ma ulokowanych poza Polską. Najważniejszą zagraniczną spółką jest obecnie Gett, oferujący profesjonalne usługi przewozu osób w Izraelu, Wielkiej Brytanii i w USA. Rok po MCI, w 2016 roku, do grona jego wspólników doszedł Volkswagen; spółka z wyceną przekraczającą miliard euro jest już w gronie jednorożców (udział samego MCI wyceniany jest na 201 mln zł). 17. Nowy Styl (Jerzy i Adam Krzanowscy, 501 mln zł) Gdy w 1992 r. pierwsze gotowe krzesło opuściło małą fabrykę w Krośnie, pewnie nikt nie spodziewał się, że w ciągu niespełna 30 lat Adam i Jerzy Krzanowscy osiągną międzynarodowy sukces. Ich biznes od samego początku rozwijał się bardzo dynamicznie, dużo sprzedawali za granicą, jednak pozycja eksportera nie zaspokajała ambicji właścicieli Nowego Stylu. Dlatego w 2011 roku zdecydowali się wkroczyć do Niemiec i wykupili tamtejszy Grammer Office. Apetyt rósł jednak w miarę jedzenia, a w portfolio Nowego Stylu pojawiły się kolejno: niemiecki, ale działający również w Holandii Rohde & Grahl szwajcarski Sitag, a następnie dubajski Stylis, dzięki któremu firma weszła na rynek bliskowschodni. Na początku roku Nowy Styl przejął markę Kusch+Co specjalizującą się w produkcji wyposażenia miejsc użyteczności publicznej. Akwizycja wzmocniła pojawiający się wcześniej w strategii firmy trend poszerzania działalności o pokrewne gałęzie rynku meblarskiego. Jeszcze przed 2010 rokiem Nowy Styl zaangażował się pod marką Forum Seating w produkcję wyposażenia dla obiektów sportowych. Produkowane przez firmę krzesełka zainstalowano na wielu stadionach w RPA, Polsce i Francji. Forum Seating wyposaży także sześć spośród siedmiu katarskich stadionów budowanych na mistrzostwa świata w 2022 r. Do ostatniej akwizycji doszło w połowie tego roku. Nowy Styl przejął znajdującą się w stanie upadłości francuską Majencię, niegdyś giganta sprzedającego meble za ponad 100 mln euro rocznie. Dla Krzanowskich był to manewr nowatorski, bo nie mieli dotychczas okazji wyciągać spółek z tak poważnych tarapatów, a w dodatku muszą się liczyć z ryzykiem utraty zainwestowanych niemal 20 mln euro. Jednak do tej pory nie było takich sytuacji, którym bracia z powodzeniem nie stawiliby czoła. Czy tak będzie i tym razem – okaże się najpewniej za kilka miesięcy. 18. Comarch (Janusz Filipiak, 444 mln zł) O Comarchu za granicą usłyszano w roku 1998 r., kiedy to Janusz Filipiak porozumiał się z Oracle – polska firma stała się najważniejszym partnerem światowego potentata w dziedzinie produkcji oprogramowania. Taka nobilitacja zapewniła mu międzynarodową rozpoznawalność. Po czterech latach od nawiązania współpracy z Oracle do Janusza Filipiaka zgłosił się brytyjski koncern naftowy BP. Po kilku latach Comarch zaczął więc poważnie myśleć o ekspansji zagranicznej. Firma cieszyła się zaufaniem zachodnich przedsiębiorstw, a realizowane kontrakty dostarczały jej odpowiednich zasobów finansowych do wyjścia poza granice Polski. W 2004 r. Comarch utworzył spółki z siedzibami w Dubaju i Panamie, a w następnym roku w Brukseli. Po czterech latach za sprawą akwizycji lokalnej spółki firma wkroczyła do Niemiec. Niedługo potem, również za sprawą przejęcia, zaistniała na rynku szwajcarskim. Jednak prawdziwy ekspansyjny boom Comarchu przypada na lata 2012–2015. W tym okresie firma otworzyła aż osiem spółek rozsianych po całym świecie, w Brazylii, Kanadzie, Malezji i Turcji. Dwa lata temu powstały kolejne dwie: w Arabii Saudyjskiej i Japonii. Przez cały ten czas Comarch prężnie współpracował z największymi globalnymi firmami reprezentującymi najróżniejsze branże. Wśród nich warto wymienić T-Mobile Deutschland, włoski UniCredit, Thomas Cook czy szwedzkie linie lotnicze SAS. W ubiegłym roku Comarch podpisał umowę z LG U+, w ramach której wesprze południowokoreańskiego giganta we wdrażaniu komercyjnej sieci 5G. W niecałe 30 lat firma Janusza Filipiaka urosła do rangi uznanego na świecie przedsiębiorstwa informatycznego. Dziś Comarch zatrudnia ponad 6 tys. specjalistów, a jego roczne przychody przekraczają miliard złotych. W 2018 r. firma sprzedała oprogramowanie warte 1,3 mld zł, z czego ponad połowa została wygenerowana przez rynki zagraniczne. 19. Wielton (Paweł i Mariusz Szataniakowie, 375 mln zł) Dla jednych kryzys był końcem kariery, a dla innych ogromną szansą. Ten drugi przypadek dotyczy braci Szataniaków, którzy na fali recesji, jaka dotknęła branżę motoryzacyjną, zbudowali międzynarodową grupę specjalizującą się w produkcji producentów naczep, przyczep i zabudów samochodowych. Dziś zalicza się ona do czołowej trójki europejskiej. Podobnie jak to miało miejsce w przypadku Boryszewa, także Wielton doszedł do swojej pozycji po serii śmiałych i gęsto prowadzonych przejęć. W przypadku spółki kontrolowanej przez Pawła i Mariusza Szataniaków było to raczej przejmowanie liderów lokalnych rynków, europejskich odpowiedników spółki z Wielunia. Zaczęło się w maju 2015 roku, kiedy to Wielton za 9,5 mln euro kupił 65-proc. pakiet francuskiego Fruehauf, aby już w sierpniu dobrać też aktywa Compagnia Italiana Rimorchi, warte niewiele, bo 4,6 mln euro. Po dwóch latach trawienia obu nabytków, w maju 2017 roku Szataniakowie znów ruszyli na zakupy. Tym razem w Niemczech, gdzie zdobyli 80 proc. udziałów Grupy Langendorf, tamtejszego producenta naczep. Tu również kwota zakupu była bardzo rozsądna i sięgała około 5,3 mln euro. W tej sytuacji, aby domknąć kolekcję dużych europejskich rynków, potrzeba było jeszcze zakupu na rynku brytyjskim. Tak się stało we wrześniu 2018 roku, kiedy to firma z Wielunia wzięła pod swoje skrzydła angielskiego Lawrence David – za pakiet 75 proc. akcji zapłacili 26 mln funtów. 20. Amica (Jacek Rutkowski, 278 mln zł) Preludium międzynarodowej ekspansji Amiki było wprowadzenie w 1998 r. Hansy, marki własnej, na rynek rosyjski. Od tamtego momentu rozrost firmy przebiega dwutorowo – w niektórych regionach Amica buduje własne spółki od podstaw, w innych dokonuje zaś akwizycji renomowanych brandów. Pierwsza z tych strategii jest dominująca. Marka Amica występuje we wszystkich krajach Europy kontynentalnej, na czele oczywiście z Polską (i z wyłączeniem Skandynawii). W Europie Wschodniej, krajach bałtyckich, a częściowo także na Bałkanach obecna jest z kolei Hansa OOO. Cieszy się świetną rozpoznawalnością w rejonie, co przekłada się na wysoką wycenę bilansową, przekraczającą 60 mln zł. To drugi wynik wśród spółek zagranicznych w grupie. Z grona tych ostatnich warto wymienić jeszcze Amicę Far East, spółkę córkę skoncentrowaną głównie na rynku chińskim, która udowadnia, że ambicje Amiki nie kończą się na rogatkach Starego Kontynentu. W tych regionach Europy, do których Amica nie dotarła osobiście, spółka z Wronek jest obecna za sprawą akwizycji. Na Półwyspie Skandynawskim pojawiła się dzięki przejęciu w 2001 r. duńskiej marki Gram, a w 2015 r. Amica przejęła brytyjską CDA, najcenniejszą dziś markę AGD w całej grupie, wartą niemal 150 mln zł. Na trzy miesiące przed publikacją rankingu grupa z Wronek sfinalizowała negocjacje dotyczące wykupu hiszpańskiej marki Fagor. Dzięki niej zadebiutuje też w Afryce Północnej i na Bliskim Wschodzie. 21. Śnieżka (Piotr Mikrut, 240 mln zł) Droga Śnieżki do inwestycji na rynkach zagranicznych jest dobrze rozpoznana w polskim biznesie. Zaczęło się od eksportu i to przede wszystkim na Wschód – na Ukrainę i Białoruś. Spośród obu kierunków znacznie większa i ważniejsza była od początku Ukraina, gdzie Śnieżka lokuje około 12,5 proc. swojej produkcji. Przewodzący rodzinnemu biznesowi Piotr Mikrut własny zakład uruchomił tam bardzo wcześnie, bo już w 2000 roku. Mniejszej skali – na poziomie 5 proc. produkcji grupy – jest biznes na Białorusi, gdzie swoją fabrykę farb i lakierów Śnieżka uruchomiła pod Mińskiem w Żodinie. W ostatnich latach oba rynki nie robiły dużego wrażenia (w 2018 roku przychody na nich wręcz spadły), ale doświadczenie zdobyte w prowadzeniu rozległego biznesu Piotr Mikrut postanowił wykorzystać, aby pójść dalej. W lutym tego roku wykonał poważny krok do przodu, kupując 80 proc. udziałów w węgierskiej spółce Poli-Farbe Vegyipari Kft. Transakcja w wysokości 8 mld forintów węgierskich, czyli około 108 mln złotych, niemal podwoiła wartość zagranicznego biznesu Śnieżki. 22. Atal (Zbigniew Juroszek, 194 mln zł) Jeszcze do niedawna jeden z największych rodzimych deweloperów nie lokował swoich inwestycji poza granicami kraju. Jednak pod koniec sierpnia Atal poinformował o zawarciu umowy, na mocy której nabędzie w Dreźnie grunty warte niemal 50 mln euro. A to tylko część kosztów. W niedawnej rozmowie z „Forbesem” Zbigniew Juroszek – właściciel Atalu – poinformował, że szacunkowa wartość inwestycji to ćwierć miliarda euro. Budowa osiedla w stolicy Saksonii jest kolejnym krokiem realizacji strategii przyjętej przez Juroszka. Od początku Atal nie koncentrował się na jednej, wybranej lokalizacji, ale budował w wielu miejscach jednocześnie. Jednak w dalszym ciągu wszystkie inwestycje opierały się wyłącznie na polskim rynku mieszkaniowym, były zależne od jednej lokalnej koniunktury, a co za tym idzie, narażone na te same ryzyka. Wejście na rynek zagraniczny zapewni Atalowi nie tylko dodatkowe zyski, ale także zabezpieczenie na wypadek, gdyby sytuacja na polskim rynku mieszkaniowym przestała być sprzyjająca. We wszystkich etapach osiedle ma liczyć ok. 1000 mieszkań (ponad 56 tys. mkw.!). 23. Rawlplug (Radosław Koelner, 190 mln zł) O zagranicznym sznycie wrocławskiej spółki najlepiej świadczy jej nazwa. Przez 30 lat największy polski producentów uchwytów, wkrętów i innych detali montażowych nosił nazwisko jej twórców, rodziny Koelner. Nowe pokolenie, zwłaszcza obecny szef Radosław Koelner, miało jednak ogromny apetyt na szybką ekspansję. Stąd pojawił się pomysł na rozwój przez przejęcia. Największą inwestycyjną przygodę życia przeżył w 2005 roku w Szkocji, dokąd pojechał, aby kupić biznes najstarszego na świecie producenta zamocowań, czyli właśnie brytyjskiego Rawlpluga. Szybkie przeskalowanie biznesu nie poszło jednak jego firmie na zdrowie. – W 2006 r. zwiększyliśmy nasze przychody prawie dwukrotnie, nie poszły jednak za tym szybkie zmiany w logistyce, kontrolingu i finansach – cztery lata po przejęciu w rozmowie z „Forbesem” wyjaśniał Radosław Koelner. Firma stała się tak duża, że Koelnerowie powoli zaczęli tracić kontrolę nad jej zagraniczną ekspansją. Nie zapanowali przy tym nad szkocką fabryką i produkcję musieli przenieść do Polski. A do tego w 2008 roku do grupy dołączyła jeszcze niemiecka spółka Stahl i w 2010 roku nastąpiło uruchomienie produkcji w Rosji. To w tym czasie zaczęła się żmudna restrukturyzacja grupy. Przez sześć lat, między rokiem 2008 a 2014, przychody falowały i właściwie nie zmieniły się – wystartowały od 630 mln zł, a skończyły na 639 mln zł. Pod koniec procesu, w 2013 roku, Koelner zmienił nazwę na Rawlplug i zaczął się stabilny wzrost biznesu. 24. Colian (Jan Kolański, 180 mln zł) Goplana, Jutrzenka, Solidarność to tylko niektóre spośród szerokiego portfela marek Jana Kolańskiego. Ważną częścią tej kolekcji są także brandy przyprawowe – Appetita. To właśnie od handlu przyprawami i ziołami Kolański rozpoczynał w latach 90. swoją przygodę z biznesem. Firmę, którą znamy w obecnym kształcie, zbudował na bazie umiejętnych przejęć. Kolejno wykupywał znane polskie marki – Jutrzenkę, Hellenę i Solidarność. Jednak polski rynek wkrótce okazał się niewystarczający. Dlatego Jan Kolański zdecydował się sięgnąć po spółki zagraniczne. W latach 2016–2017 łupem Colianu padło dwóch producentów czekolady – angielski Elizabeth Shaw i irlandzki Lily O’Brien’s. Za pierwszą z firm spółka Kolańskiego wyłożyła 2,5 mln funtów brytyjskich, natomiast za drugą niemal 34 mln euro. Oba zakupy warte były swojej ceny, dzięki nim Colian stał się właścicielem dwóch renomowanych na Wyspach Brytyjskich marek słodyczy. 25. Getin Holding (Leszek Czarnecki, 136 mln zł) Leszek Czarnecki od początku budowy grupy Getin uwierzył w potencjał rynków wschodnich. Boleśnie się pomylił, ale biznes, jaki tam zasadził, wciąż ma jakieś znaczenie. Jedną z pierwszych dużych operacji, jakie podjął niemal równolegle z założeniem Getin Banku, było przejęcie w latach 2004–2005 Carcade, polskiej grupy leasingowej, która znaczący biznes prowadziła w Rosji. Dwa lata później zainwestował także na rynkach byłych satelitów Moskwy. Kupił ukraiński Prikarpattya Bank SA i białoruski Sombelbank. Z biegiem czasu nazwę obu firm zmienił na Idea Bank Ukraina i Idea Bank Białoruś. Do tego w 2008 r. kupił rumuńską spółkę Akord-Plus, która stała się zaczynem dzisiejszej grupy Idea Bank i Idea Leasing Rumunia. Ze swoimi zagranicznymi biznesami Leszek Czarnecki przeszedł to samo co inni wierzący w przyszłość Wschodu. Włożył dużo wysiłku w odbudowanie biznesu, ale ostatecznie się opłaciło. Zwłaszcza jeśli chodzi o bank na Ukrainie, który w zeszłym roku zwiększył przychody o 40 proc., a zyski o 60 proc. Dziś już jednak stracił zainteresowanie Wschodem i od pewnego czasu stara się pozbyć tego biznesu: w 2015 roku Carcade chciał sprzedać rosyjskiemu BinBankowi za pokaźną kwotę 172 mln zł, ale ostatecznie kupujący wycofali się z projektu. Teraz przyszedł czas na ukraiński biznes: w październiku podpisał list intencyjny w sprawie sprzedaży banku z funduszem private equity i cała operacja ma zostać zamknięta do końca roku. Zobacz więcej: Ranking 25 Największych Polskich Prywatnych Inwestorów za Granicą Produkowane w Wieluniu naczepy i przyczepy mają podbijać rynek niemiecki, z którego wywodzą się najwięksi europejscy producenci pojazdów transportowych. Podwaliny pod obecność na rynku niemieckim wieluński potentat położył w 2017 r., kiedy przejął spółkę Langendorf, wiodącego producenta pojazdów specjalistycznych w Niemczech. Teraz Wielton chce znacznie rozwinąć za Odrą sprzedaż uniwersalnych naczep i przyczep produkowanych w zakładach w Wieluniu. Takie cele zostały postawione przed spółką zależną Wielton GmbH, która została przeniesiona do nowej siedziby w Trebbin w Brandenburgii. - Jesteśmy przekonani, że nasze przyczepy, naczepy i zabudowy spełnią wysokie oczekiwania niemieckich klientów z różnych sektorów oraz będą stanowiły atrakcyjną alternatywę dla produktów największych producentów znanych na tamtejszym rynku – zapowiada Piotr Kuś, dyrektor generalny Wielton firma stawia sobie poprzeczkę wysoko. Z Niemiec wywodzi się dwóch największych europejskich producentów naczep – Schmitz Cargobull i Krone. Grupa Wielton zajmuje trzecie miejsce w branży na kontynencie, wyprzedzając kolejnego niemieckiego konkurenta – Kögel. Anatomia Wieltonu, czyli wieluński potentat od kuchni WIDEO, ZDJĘCIAWielton chce walczyć na rynku niemieckim nie tylko szeroką gamą produktów, ale też rosnącą siecią autoryzowanych partnerów serwisowych, dzięki którym najważniejsze usługi oraz części zamienne będą dostępne na terenie całego kraju. Spółka Wielton GmbH będzie prowadzić na rynku niemieckim niezależną działalność od spółki Langendorf. Ta druga ma w swojej ofercie pojazdy specjalistyczne, głównie inloadery, naczepy niskopodwoziowe i wywrotki. Z kolei pod marką Wieltonu z wielbłądem w logo będą sprzedawane niemieckim klientom naczepy kurtynowe, furgonowe i zestawy przestrzenne. Przypomnijmy, że w ubiegłym roku uruchomiono spółkę Langendorf Polska. Na potrzeby produkcji specjalistycznych naczep według niemieckiego know-how rozbudowano wieluńskie zakłady Wieltonu. WIĘCEJ NA TEN TEMAT: Grupa Wielton rozbudowała zakłady w Wieluniu. Rusza produkcja specjalistycznych naczep niemieckiego LangendorfaPolecane ofertyMateriały promocyjne partnera wykorzystuje mechanizm ciasteczek (ang. cookies), by zaprezentować Ci jak najlepsze treści. Witryna wykorzystuje skrypty w celu prezentacji niektórych elementów strony, przetwarzania danych marketingowych, statystycznych czy przyspieszania ładowania. Na serwerze gromadzone są adresy internetowe komputerów. Nie mamy złych intencji, staramy się zachować zgodność z RODO podczas przetwarzania Twoich danych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz odpowiednie ustawienia w przeglądarce albo zamknij stronę. Naciśnięcie przycisku "OK, akceptuję" lub przewinięcie strony oznacza akceptację. Pozdrawiamy :)OK, akceptuję

najwięksi producenci naczep w europie